Over groepsdynamisch systeemgericht onderzoek

Groepsdynamisch systeemgericht onderzoek

Groepsdynamisch systeemgericht onderzoek is een vorm van ervaringsleren waarin een groep de eigen dynamiek onderzoekt. Het model is ontwikkeld vanaf 1950 en is gebaseerd op de open-systeemtheorie over groepen en het psychoanalytisch denkkader. De methodiek is wereldwijd populair en wordt uitgeoefend tijdens werkconferenties. Ook is het in workshops toepasbaar om te begrijpen wat er in teams en organisaties onder de oppervlakte speelt.

Binnen het werkmodel vinden bijeenkomsten plaats in grote en kleine groepen. Ook zijn er activiteiten waarin groepen interacteren. Met hulp van begeleiders (consultants) krijgen de deelnemers volop de ruimte om te reflecteren op de betekenis van hun denken en handelen.
Ze nemen onder de loep hoe ze hun persoonlijke rollen invullen en persoonlijk leiderschap en autoriteit uitoefenen. Ook aan bod komt de manier waarop groepsprocessen en organisatorische processen verlopen. Daarbij kijken deelnemers vooral naar bewuste en onbewuste dynamiek. Hoe beïnvloeden angst, spanning, twijfel, afgunst en onzekerheid het individu en de groep? En hoe zit dat met individuele en groepsverwachtingen en verlangens? Het zijn onbewuste processen in menselijke systemen die vaak - veel sterker dan de zichtbare en bewuste processen - de uitkomst van activiteiten bepalen.

Groepsdynamisch systeemgericht onderzoek geeft deelnemers een scherp, helder inzicht in hun rol in de dynamiek van het groepsproces en de effecten daarvan op de groep. Daarmee hebben ze een waardevol, krachtig instrument in handen om in hun werkomgeving processen op een dieper niveau te herkennen. Dat opent de weg tot acties die aansluiten bij deze diepere laag van werken. Het groeiend inzicht in systemen geeft de deelnemers bovendien de mogelijkheid om effectiever met de onderliggende dynamieken te werken, zowel binnen de eigen organisatie als tussen organisaties.
 

 Informatie over groepsdynamische confertenties